พีรณัฐ เปี่ยมศักดิ์สันติ / Peeranut Pieamsuksunti

Email: biranatha.pium@gmail.com

ตำแหน่งงานในปัจจุบัน
-

ความสนใจทางวิชาการ
ประวัติศาสตร์, สังคมวิทยา, รัฐศาสตร์, สังคมและวัฒนธรรม, ธรรมชาติ, ป่าไม้และสัตว์ป่า

ประวัติการศึกษา

ศศ.ม. (เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา), มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2565.
ศศ.บ. (ประวัติศาสตร์) เกียรตินิยมอันดับ 2, มหาวิทยาลัยนเรศวร, 

2560.

วิทยานิพนธ์

พีรณัฐ เปี่ยมศักดิ์สันติ. 2565. วัฒนธรรมนิยมไพร: ว่าด้วยเรื่องเล่า, สมาคม และความเป็นชาย ของสังคมไทยตั้งแต่ทศวรรษ 2450 ถึง ทศวรรษ 2500

Peeranut Pieamsuksunti. 2022. Wildlife Adventure: On its Narratives, a Society and Masculinity of Thai Society between the 1910s to the 1960s

บทคัดย่อ

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ต้องการศึกษา “วัฒนธรรมนิยมไพร” ในช่วงทศวรรษ 2450 ถึงทศวรรษ 2500 ที่มีความสัมพันธ์กับคนไทยด้านชนชั้น การใช้เวลาว่าง ความเป็นชาย และความคิดที่มีต่อธรรมชาติ

จากการศึกษาทำให้เห็นว่าวัฒนธรรมนิยมไพรในสังคมไทยเกิดขึ้นได้เนื่องจากสภาวะความเป็นสมัยใหม่ ไม่ว่าจะเป็นการสร้างรัฐปกครองแบบรวมศูนย์และการขยายตัวของเศรษฐกิจการค้า สิ่งเหล่านี้ทำให้เกิดการขยายตัวของชนชั้นกลางผู้มีความเชื่อมั่นในตัวเอง ประกอบกับเริ่มเกิดแนวคิดธรรมชาตินิยม จึงทำให้บางคนนิยมการเที่ยวป่าล่าสัตว์ หรือที่เรียกกันว่า “นักนิยมไพร”  นอกจากนี้ ยังมีนักนิยมไพรบางคนนำประสบการณ์การเข้าป่าล่าสัตว์มาถ่ายทอดผ่านเรื่องเล่าเชิงสารคดีและนวนิยาย โดยเรื่องเล่าเหล่านี้ได้นำเสนอภาพความเป็นชายที่สมบูรณ์แข็งแรง อดทน กล้าหาญ และรักพวกพ้อง  ทำให้มีหลายคนอยากมีภาพลักษณ์แบบนี้เช่นกัน นำมาสู่การสะสมเขี้ยวเขางาของสัตว์ จึงส่งผลให้สัตว์ป่าถูกฆ่าและลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว

การลดลงของพื้นที่ป่าและสัตว์ป่าทำให้นักนิยมไพรบางคน อาทิ นายแพทย์บุญส่ง เลขะกุลจัดตั้ง “นิยมไพรสมาคม” ขึ้น เพื่อเผยแพร่และทำกิจกรรมด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ และผลจากการกระจายตัวของอุดมการณ์นี้ ทำให้วัฒนธรรมนิยมไพรเปลี่ยนจากการเข้าป่าเพื่อท่องเที่ยวล่าสัตว์ มาสู่การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์มากขึ้น

ABSTRACT

This thesis intends to study “Wildlife Adventure” of Thai society in 1910s-1960s that had a relationship with class, leisure, masculinity and natural conceptual in Thai society.

Studies shown that Wildlife Adventure emerges because modernization, whether building absolute monarchy-state and prostitution of commercial economy. These factor lead off expansion of the middle class who have confidence in themselves. And beginning of naturalism. So some people want to travelling including hunt and adventure tourism which we call “Wildlife Adventurer”. Some Wildlife Adventurer have relayed their experience of hunting through writing and novels. These stories present a conception of masculinity, strong, patient, fearless and brotherhood, make many people to want an image like this. It lead to the collection skin and bone of animals. So, wild animals are killed and their number are rapidly decreasing.

The decreasing of jungle and animal brought some Wildlife Adventurer such as Doctor Boonsong Lekagul established the “Association for The Conservation of Wildlife, Thailand” for natural conservation movement. It change the form of Wildlife Adventure, from hunting to more natural conservation tourism.

วรพจน์ วิเศษศิริ / Worapot Wisetsiri

Email: baba_birdram@hotmail.com, worapot.v@tsu.ac.th

ตำแหน่งงานในปัจจุบัน
อาจารย์ประจำหลักสูตร การศึกษาบัณฑิต สังคมศึกษา

สาขาวิชาสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ

ความสนใจทางวิชาการ
ไทยศึกษา , ท้องถิ่นศึกษา

ประวัติการศึกษา
ปร.ด. (เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา), มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2565.
ศศ.ม. (ประวัติศาสตร์), มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2559.
ศศ.บ. (ประวัติศาสตร์), มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2552

วิทยานิพนธ์

วรพจน์  วิเศษศิริ. 2565. การสร้างอัตลักษณ์ความเป็นไทยของคนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขร มณฑลตะนาวศรี สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา

Worapot Wisetsiri. 2022. Creating Thai identity of The Thai displaced people, Ban Singkhon , Tanintharyi Territory of the Republic of the Union of Myanmar

บทคัดย่อ

การศึกษาเรื่อง การสร้างอัตลักษณ์ความเป็นไทยของคนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขร มณฑลตะนาวศรี สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา ผู้วิจัยได้กำหนดความมุ่งหมายของการศึกษาไว้ 3 ประเด็น คือ ศึกษาวิถีชีวิตของคนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขร มณฑลตะนาวศรี ประเทศสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา วิเคราะห์เงื่อนไขการก่อรูปอัตลักษณ์ของคนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขรในบริบทของสังคมเมียนมา และเพื่อสังเคราะห์กระบวนการสร้างอัตลักษณ์ของคนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขร ประเทศสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา ในการศึกษาใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยกำหนดขอบเขตพื้นที่ศึกษาและเก็บรวบรวมข้อมูลภาคสนามด้วยเทคนิคการสัมภาษณ์ การสังเกต และการสนทนาแบบมีประสบการณ์ร่วมจากกลุ่มคนไทยที่อาศัย ณ บ้านสิงขร มณฑลตะนาวศรี ประเทศสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา รวมทั้งศึกษาข้อมูลจากเอกสารและหลักฐานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง จากนั้นนำข้อมูลที่ได้มาศึกษาวิเคราะห์ตามขอบเขตที่กำหนด สรุป และรายงานผลการศึกษาด้วยวิธีพรรณนาวิเคราะห์

ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มคนไทยหมู่บ้านสิงขร ตำบลตะนาวศรี อำเภอตะนาวศรี จังหวัดมะริด ประเทศสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาในปัจจุบัน มีความสำคัญไม่ใช่แค่เป็นพื้นที่ที่คนไทยพลัดถิ่นอาศัยอยู่ แต่มีความสำคัญในเชิงการเป็นประวัติศาสตร์ร่วมกันของไทยและเมียนมา เนื่องจากเดิมพื้นที่ดังกล่าวนี้ เดิมเป็นเมืองตะนาวศรีและเมืองมะริดซึ่งมีความสำคัญต่อการค้าทางทะเลในอดีต โดยทั้งสองเมืองนี้มีความสัมพันธ์ทางการค้ากับรัฐโบราณในแถบพื้นที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้มาตั้งแต่ก่อนการสถาปนากรุงศรีอยุธยา จนถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น แต่ต่อมาช่วง พ.ศ.2411 มีการปักปันเขตแดนสยาม - เมียนมาตั้งแต่บริเวณแม่ฮ่องสอนจนถึงระนอง โดยสยามและอังกฤษที่ปกครองในอินเดียและเมียนมา ส่งผลให้เกิดคนไทยพลัดถิ่นในพื้นที่หมู่บ้านสิงขร เมืองตะนาวศรี จังหวัดมะริด มณฑลตะนาวศรี ประเทศสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาจนมาถึงปัจจุบัน

กลุ่มคนไทยบ้านสิงขรมีลักษณะประเพณี วัฒนธรรมและวิถีชีวิตต่างๆ คลายคลึงกับกลุ่มวัฒนธรรมในภาคใต้ตอนบนของไทย ที่เรียกว่า “กลุ่มวัฒนธรรมบางสะพาน”  กล่าวคือ การมีระบบเสียงภาษาไทยแบบท้องถิ่นรวมไปถึงการมีประเพณี วัฒนธรรมและวิถีชีวิต ค่อนข้างคล้ายคลึงกับกลุ่มคนในอำเภอบางสะพานและบางสะพานน้อย จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และอำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร ของประเทศไทย

ส่วนประเด็นการสร้างอัตลักษณ์ความเป็นไทยของคนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขร  พบว่า กลุ่มคนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขรได้มีการปรับเปลี่ยนและสร้างอัตลักษณ์ความเป็นไทยของตนตั้งแต่ พ.ศ. 2490 เป็นต้นมา ซึ่งมีอยู่ 3 ระยะ คือ ระยะการปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์คนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขรช่วงหลังได้รับเอกราช, การปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์คนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขรช่วงสถานการณ์สงครามของรัฐบาลทหารเมียนม่ากับชนกลุ่มน้อยจนถึงหลังเจรจาหยุดยิงของชนกลุ่มน้อยในเมียนมาและการปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์คนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขรภายหลังการเกิดประชาคมอาเซียน

การสร้างอัตลักษณ์ความเป็นไทยของคนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขรเป็นการปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์ของตนเองเพื่อความอยู่รอดในพื้นที่มาโดนตลอดตามสถานการณ์และบริบทต่าง ๆ ทั้งในไทยและเมียนมา ตั้งแต่ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นต้นมา กล่าวคือ ช่วงหลังจากเมียนม่าได้รับเอกราชจากอังกฤษ คนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขรมีการปรับตัวเพื่อความอยู่รอดต่อของตนเองตามนโยบายของรัฐบาลเมียนม่าโดยเฉพาะการศึกษา แต่คนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขรก็ยังคงวิถีชีวิตดั้งเดิมของตนอยู่ร่วมไปถึงวัฒนธรรมบันเทิงสมัยใหม่จากฝั่งไทยอย่างเช่นความนิยมในเพลงลูกทุ่ง แต่ต่อมาเกิดสถานการณ์สงครามของรัฐบาลทหารเมียนม่ากับชนกลุ่มน้อยมีการต่อสู้อย่างรุนแรง ส่งผลให้การปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์ของคนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขรเป็นไปเพื่อความอยู่รอดภายใต้สถานการณ์อย่างรุนแรงรวมไปถึงมีเรียกร้องความเป็นพลเมืองคนไทยในทุกมิติจากฝั่งไทย แต่อย่างไรภายหลังสถานการณ์ความรุนแรงสงบลง คนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขรได้ปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์ของตนตามการเปิดประชาคมอาเซียน ซึ่งการปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์ความเป็นไทยในช่วงดังกล่าวนี้ไม่ได้ปรับเปลี่ยนเพื่อเป็นการต่อรองหรือความอยู่รอดในบริบทของเมียนม่าอย่างเดียว แต่ปรับเปลี่ยนตนเองให้น่าสนใจ โดยเฉพาะการเล่าเรื่องประวัติศาสตร์ของตนรวมไปถึงการเล่าประวัติศาสตร์เมืองตะนาวศรีเพื่อเป็นการดึงดูดการท่องเที่ยวจากฝั่งไทยให้เข้ามาในพื้นที่ รวมไปถึงหน่วยงานต่าง ๆ จากฝั่งไทยเข้ามาเยี่ยม ส่งผลให้เกิดรายได้ในหมู่บ้านรวมไปถึงความช่วยเหลือต่าง ๆ จากหน่วยงานที่เข้ามาเยี่ยมชม แต่อย่างไรก็ตาม โอกาสทางเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวของกลุ่มคนไทยพลัดถิ่นบ้านสิงขรต้องหยุดชะงักลงชั่วคราวอันเนื่องมาจากการเกิดโรคระบาดโควิด-19

ABSTRACT

This thesis aims study the Creation of Thai Identity of the Displaced Thais in Ban Singkhon, Tanintharyi Region, Republic of the Union of Myanmar.  The researcher has set the objectives of the study in 3 issues.  The first one is to study the way of life of displaced Thai people in Ban Singkhon, Tanintharyi Province, Republic of the Union of Myanmar.  The second purpose is to analyses the conditions of identity formation of the displaced Thai people in Ban Singkhon in the context of Myanmar society. The third one is to synthesize the process of creating the identity of the displaced Thai people in Ban Singkhon Republic of the Union of Myanmar.   In this study,the qualitative research methods have been implemented. The boundaries of the study area were determined and field data were collected by means of interviewing, observation and experiential conversation techniques from a group of Thai people living at Ban Singkhon, Tanintharyi County, Republic of the Union of Myanmar. Including studying information from various documents and evidence, the data obtained were analyzed within the specified scope, summarized and reported the results by descriptive analysis.

The results of the study revealed that the group of Thai people in Singkhon Village, Tanaosri Sub-district, Tanaosri District, Myeik Province, the Republic of the Union of Myanmar at present is crucial not only to be the area where Thai displaced people live but played important role being a joint history of Thailand and Myanmar since the area was originally formerly Tanaosri and Myeik, the chief location in maritime trade. Both cities had trade relations with ancient states in Southeast Asia since the founding of Ayutthaya Kingdom until the early Rattanakosin period.  However, later in the year 1868, the border between Siam and Burma was demarcated from Mae Hong Son to Ranong by Siam and British rule in India and Burma. As a result, Thai people were displaced in the area of Singkhon Village. Tanintharyi City, Myeik Province, Tanintharyi Province, Republic of the Union of Myanmar until now.

As for the issue of creating a Thai identity of the displaced Thai people in Ban Singkhon, it was found that the displaced Thai people in Ban Singkhon had modified and created their Thai identity since 1947, existed in 3 phases. Namely, the identity change of the displaced Thai people in Ban Singkhon after independence, the identity of the displaced Thai people in Ban Singkhon during the war situation of the Burmese military government against ethnic minorities until after the ceasefire negotiations between the ethnic minorities in Myanmar and the change in identity of the displaced Thai people after the emergence of the ASEAN Community.

The creation of a Thai identity of the displaced Thai people in Ban Singkhon is a change in their own identity for survival in the area according to different situations and contexts, both in Thailand and Myanmar since the period after World War 2 onwards. After Myanmar gained independence from England. The displaced Thai people of Ban Singkhon have adapted for their own survival according to the policies of the Burmese government, especially education.  The displaced Thai people of Ban Singkhon still maintain their traditional way of life, including the modern entertainment culture from Thailand, such as the popularity of luk thung songs.  Later, there was a war situation of the Burmese military government with ethnic minorities, with intense fighting. As a result, the identity of the Thai people displaced at Ban Singkhon was to survive under severe circumstances, including the demand for Thai citizenship in every dimension from the Thai side. But after the violent situation calmed down The displaced Thai people of Ban Singkhon have changed their identity according to the opening of the ASEAN Community. The change in Thai identity during this period was not adjusted for bargaining or survival in the context of Myanmar alone and modify themselves to be interesting, especially telling the story of their own history, telling the history of Tanintharyi city in order to attract tourism from the Thai side to the area, including various agencies from the Thai side came to visit Resulting in income in the village as well as various assistance from the visiting agencies. However, the economic and tourism opportunities of the displaced Thai people in Ban Singkhon have been temporarily halted due to the outbreak of the COVID-19 epidemic.

 

วัชรวุฒิ ซื่อสัตย์ / Wacharawuth Suesat

Email: wacharawuth.s@msu.ac.th, oa.apsa@gmail.com

ตำแหน่งในปัจจุบัน: อาจารย์ประจำภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม ประเทศไทย

ความสนใจทางวิชาการ

เพศวิถี และเควียร์ศึกษา, การพัฒนาชุมชนและสังคม, พฤติกรรมสุนัขจรจัด และวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าชนิดกิน

ประวัติการศึกษา

ปร.ด. (เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา), มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2564.
ศศ.บ. (พัฒนาสังคม) เกียรตินิยมอันดับ 1, มหาวิทยาลัยนเรศวร, 

2556.

กศ.บ. (การศึกษา) เกียรตินิยมอันดับ 1, มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2556

วิทยานิพนธ์

วัชรวุฒิ ซื่อสัตย์. 2563. การประกอบสร้าง ความทับซ้อน ซับซ้อน และเลื่อนไหลของอาณาบริเวณ : กรณีศึกษา ชุมกะเทยในไทยและเยอรมนี

Wacharawuth Suesat. 2020. A Reconstruction, Overlap, Complexity, and Flow of The Territory: A Case Study of Kathoey Assemblage in Thailand and Germany

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และสังเคราะห์การประกอบสร้าง ความทับซ้อน ความซับซ้อน และการเลื่อนไหลของอาณาบริเวณทางสังคม วัฒนธรรม และจินตกรรมของกะเทยคาบาเรต์โชว์ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบการสร้างทฤษฎีฐานรากของสำนักประกอบสร้างนิยม เก็บรวบรวมข้อมูลจากกะเทยที่เป็นนักแสดงคาบาเรต์ จำนวน 23 ราย ในประเทศไทย และประเทศเยอรมนี ด้วยแนวสัมภาษณ์แบบไม่มีโครงสร้าง แบบสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม และบันทึกประจำวัน ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลพร้อมกับการเก็บรวบรวมข้อมูล เพื่อให้ข้อมูลได้รับการตรวจสอบซึ่งกันและกัน และนำเสนอผลการศึกษาเป็นมโนทัศน์ใหม่

ผลการศึกษา แบ่งออกเป็น 3 ประการ ได้แก่ ประการแรก ปัจเจกกะเทยปรากฏอัตลักษณ์ และตัวมาอย่างยาวนาน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2038-2068 ผ่านเอกสารทางประวัติศาสตร์ ภาพถ่าย ภาพเคลื่อนไหว ส่วนการรวมกลุ่มของกะเทย และอาณาบริเวณสังคม ปรากฏในเอกสารสิ่งพิมพ์ประเภทหนังสือพิมพ์รายวัน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2478 ประการที่สอง การรวมกลุ่มของกะเทยในลักษณะแบบ “ชุมกะเทย” ผ่านการประกอบสร้างอาณาบริเวณทางสังคม วัฒนธรรม และจินตกรรมที่มีความทับซ้อน ซับซ้อน และเลื่อนไหลเหนืออาณาบริเวณทางกายภาพแบบพ้นพรมแดน ประการสุดท้าย ระบบความสัมพันธ์ทางสังคมของกะเทย หรือ “ระบบแม่” เป็นรูปแบบการใช้อำนาจของกะเทยในรูปแบบของการอุปถัมภ์ ควบคุม และจัดการ ซึ่งถูกเชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างปัจเจกกะเทย และบริบทของสังคมกระแสหลัก

ABSTRACT

The study aimed at analyzing and synthesize a reconstruction, overlap, complexity, and flow of the social, culture, and imaginary territory of the Kathoey cabaret performers. By using research, the constructionism grounded theory by Kathy Charmaz, the samples were collected from 23 Kathoey cabaret performers in Thailand and Germany. The instruments used were the non-structured interview form, participant observation form, and memo form. Data were collected and analyzed using comparative analysis mode, scrutinizing categories, and conceptualization.

The results of the study were as follows: 1) The Individual Kathoeys had their identities and images appeared through the historical documents, photos, and animations since B.E. 2038-2068. As well, the Kathoey assemblage and social territory had appeared on Thai newspaper publications since B.E. 2478. 2) The Kathoey assemblage has been reconstructed in form of the social, cultural, and imaginary domains that are overlapping, complex, and fluid beyond physical demarcations and surpassing territorial boundaries. 3) Social relation of Kathoey, the so-called “mother clanship system”, is a form of power exercised by Kathoey within the Kathoey’s realm. The nature of power consists of patronage, control, and manipulation, which are linked to the relationships between individual Kathoey and the context of the mainstream society.

ณภัทรสรา ดาวษาวะ / Naphatsara Daosawa

Email: Naphatsara.d@msu.ac.th

ตำแหน่งงานในปัจจุบัน
อาจารย์ประจำหลักสูตรภาษาและวัฒนธรรมอาเซียน ภาควิชาภาษาไทยและภาษาตะวันออก คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

ความสนใจทางวิชาการ
ภาษาลาว, วรรณคดีลาว, ผู้หญิง, แบบเรียนลาว

ประวัติการศึกษา
ปร.ด. (เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา), มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2565
ศศ.ม. (ภาษาลาว), มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2553
ศศ.บ. (ภาษาไทย), มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2546
ประกาศนียบัตรวิชาชีพครู มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, 2544
 
วิทยานิพนธ์
ณภัทรสรา ดาวษาวะ. 2564. การประกอบสร้างความเป็นแม่ยิงในแบบเรียนวรรณคดีลาว ค.ศ. 1975-2016

Naphatsara Daosawa. 2021. The Cconstructions of Lao Women in Lao Literature Textbook from 1975-2016

บทคัดย่อ

วิทยานิพนธ์เรื่อง “การประกอบสร้างความเป็นแม่ยิงในแบบเรียนวรรณคดีลาว ค.ศ. 1975-2016”  เป็นการศึกษาเรื่องเล่าในแบบเรียนวรรณคดี ระดับชั้นมัธยมศึกษา ระหว่างปี ค.ศ. 1975-2016 จำนวน 18 เล่ม มีเรื่องเล่าที่นำเสนอภาพลักษณ์ผู้หญิง จำนวน 53 เรื่อง จุดประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นหญิงผ่านเรื่องเล่าในแบบเรียนวรรณคดี ผ่านองค์ประกอบการเล่าเรื่อง กลวิธีการเล่าเรื่อง และพลวัตของเรื่องเล่าในแบบเรียนวรรณคดี โดยใช้แนวคิดศาสตร์แห่งเรื่องเล่า (Narratology) และแนวคิดเรื่องการสวมบทบาท (Performative) เพื่อแสดงให้เห็นลักษณะของเรื่องเล่าเกี่ยวกับผู้หญิงที่ได้รับการคัดเลือกให้บรรจุในแบบเรียนวิชาวรรณคดี ศึกษาพลวัต เพื่อแสดงให้เห็นลักษณะร่วม ลักษณะเฉพาะของเรื่องเล่าในแบบเรียน และการประกอบสร้างความเป็นหญิงผ่านแบบเรียนวรรณคดีอย่างไรบ้าง จากการศึกษาพบว่าแบบเรียนวรรณคดีเป็นเครื่องมือของรัฐในการกล่อมเกลา ประกอบสร้างคุณลักษณะพึงประสงค์ และไม่พึงประสงค์ของรัฐ โดยผ่านกลวิธีการเล่าเรื่อง ตัวละคร ฉาก แก่นเรื่อง เรื่องเล่าในแบบเรียนวรรณคดีประกอบด้วยเรื่องเล่าหลายประเภท ได้แก่ นิทาน ตำนาน เรื่องสั้น นวนิยาย เรื่องเล่าแต่ละประเภทมีจุดมุ่งหมายของการเล่าที่แตกต่างกัน และได้รับการคัดสรรให้บรรจุในแบบเรียนอย่างมีนัยสำคัญในแต่ละยุค เพื่อพัฒนาคุณลักษณะพลเมืองให้สอดคล้องกับนโยบายทางการศึกษาของรัฐ สอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมของรัฐ การประกอบสร้างความเป็นหญิงในแบบเรียนวรรณคดีแต่ละยุคมีทั้งลักษณะร่วม และลักษณะเฉพาะ อนึ่งบทบาทของผู้หญิงได้ประกอบสร้างผ่านอุดมการณ์เกี่ยวกับชาติ ศาสนา จารีตประเพณี และแนวคิดเรื่องความงามในแต่ละยุคแตกต่างกัน ซึ่งเชื่อมโยงกับการเปลี่ยนแปลงทางสังคม เศรษฐกิจของสังคมลาว และสังคมโลกในปัจจุบัน

ABSTRACT

The thesis titled “Creating and assembling of Lao feminity in the Lao literature textbooks published between 1975-2016” delved into storytelling found in 18 secondary school textbooks for which 53 stories that portrayed the image of Lao women were examined. The study was intended to examine femininity through storytelling in the literature textbooks where the narrative elements, storytelling strategies, and narrative dynamics were considered. The concepts of narratology and performative were employed in this study. Furthermore, the study was purposed to illustrate the nature of the narrated women stories that were chosen to be included in the literature textbooks. The stories’ dynamics were also studied in order to identify the common and unique characteristics of such    narratives. Results revealed that the government utilized the textbooks, which contained the narrative strategies, characters, scenes, and themes, to create desirable characteristics of the populace or eliminate ones that were regarded as undesirable. Narratives in the literature lessons consisted of various metaphoes including folklore, tales, short stories, and novels. Each type of narrative served different purposes and was specifically selected, in accordance with each period, to be included in the curriculum. The main objective of this process was to characterize citizens who were commensurated with the state’s educational policies, economic and social development plans. The constructions of Lao feminity in each period resulted in both common and unique characteristics. Although the roles of women which have been created through the national ideology, religions, customs, and concepts of beauty were different in each period, there are related to the social and economic changes of the Lao society and the present world society.